Cur tractatio nigricans necessaria est pro ferro?

Ferrugo ferri est phaenomenon commune. Quamquam phosphatasio late adhibetur ad corrosionem prohibendam, alia tamen optio facillima exsistit: nigrefactio.

Nigrefactio est processus densae pelliculae oxydi in superficie ferri formandae, velut indumentum protectivum metallum operiens, ab aere separans, ita ut ferrugo vix oriatur.

Quando fabrica reductorum WUMA producta specialia pro clientibus conficit aut in conditionibus industrialibus particularibus applicat, vermium axem, tuberositatem reductoris vermi et vectes obturaculi olei nigrescimus.

Quomodo igitur processum nigrefactionis perficimus?
Vermis virgam in agentem nigricandum specialem immergimus, ut superficies paulatim in tenuissimam pelliculam magnetitum blavo-nigram, ferrooxydum, transformetur. Haec pellicula typice tantum 0,5~1,0μm crassa est, sed textura uniformi et adhaesione valida gaudet, unde nomen «cinerias» («bluing»).

Praeputatio ante nigricandum postulat oleum, ferruginem, squamas etc. e superficie virgae vermicularis tollere, ut oxidatio in pelliculam oxydi delectabilem fiant. Hoc praesertim saponificationem chemicam et acidulationem complectitur.

Fase nigricationis virga vermicularis purgata per tempus in balneum nigricandum mergitur, ut pellicula oxydi quaesita in superficie virgae formetur. Fase processus auxiliaris post nigricandum praecipue in oleo rutilo praeservativo immergitur, quod corrosionem pelliculae oxydi ulterius imminuere, lubricitatem augere et nitorem superficiei augere intendit.